Niet in mijn eendje

Eendjes

Dat ik gek ben op (bijna) alle dieren is waarschijnlijk al meer dan duidelijk geworden. Er zijn slechts een aantal beestjes waar ik iets speciaals mee heb. Van een kat afblijven is bijvoorbeeld onmogelijk, een aai is gauw gedaan en vaak springen ze vervolgens spinnend op mijn schoot om de rest van de avond geen andere kant meer op te gaan. Zo zijn er ook eendjes, ja die kwakende en waggelende beestjes uit die vieze sloot..

Ik houd van eendjes. En daar zit een verhaal achter, die ik inmiddels met jullie kan delen. Agh, we zijn zo vertrouwd geraakt met elkaar. Dus schroom ik niet om te vertellen dat mijn kleine broertje op een warme lentedag de tuin in kwam gerend met zijn handjes voorzichtig over elkaar heen gevouwen. Die beestenliefde zit duidelijk bij ons allen in de genen, mijn kleine neefje van 6 is ook al een kleine bioloog te noemen.

Eendjes

Het verhaal dat het bange kuikentje – die verstopt tussen zijn handen zat –  helemaal alleen in de sloot ver vandaan haar eenden familie was geraakt klopt uiteraard van geen kant. Dat beseften we ons toen ook maar al te goed. Maar mijn vader wist het goed gemaakt, want om het beestje nu terug de sloot in te sturen was ook geen oplossing. Wanneer  moeder eend een mens zou ruiken zou het arme beestje niet meer toegelaten worden in het warme nest bij haar broertjes en zusjes. Het eendje zou bij ons moeten blijven. Tot groot geluk van mijn broertje en ik ! Die van mijn moeder iets minder – vanaf toen naast moeder ook fulltime eenden verzorgster.

Een oud konijnenhok werd Charlie haar huis, de badkuip gevuld met kroost uit de sloot haar zwembad. Charlie groeide die zomer bij ons op en werd een volwassen tamme eend die na een paar maanden uit moest vliegen. Ze was ontzettend waaks en zag mij als haar moeder. Ze waggelde heel wat uurtjes achter ons aan. Het jaar na haar afscheid kwam ze nog vrolijk de tuin binnen geslopen tijdens mijn verjaardag, een bordje pap kwam ze halen en waggelde schaamteloos tussen de visite door naar binnen.

Eendjes

Eendjes

Eendjes

Helaas is Charlie door gemene ganzen in de sloot vermoord – of dat echt gebeurd is weet ik niet eerlijk gezegd, want naast onze dierenliefde is onze fantasierijkheid ook genetisch bepaald.. Maar dat ik vanaf toen iets met eenden had, stond als een paal boven water. Ik vind ze super aandoenlijk. Toen ik in Stockholm dus mooi aan het wezen was tijdens een shoot op een steiger en twee waggelende eendjes aan zag komen lopen was mijn dag gemaakt. Ze waren niet bang en kwamen echt op ons af. De lens van Renée vonden ze bere interessant.

Eendjes

Eendjes

De Zweedse eenden maakten deze shoot om niet te vergeten. Voordat ze ons decor kwamen verrijken met hun aanwezigheid dachten we dé foto al gemaakt te hebben, maar niets was minder waar. Zeg nou eerlijk, het plezier straalt toch af van deze foto’s? Dit bewijst maar weer dat je dingen moet laten gebeuren zoals ze komen, dan ontstaan de mooiste plaatjes en gebeurtenissen die later een herinnering zullen vormen waar ik nog lang aan terug zal denken.. Misschien was het wel een reïncarnatie van mijn eend? Die nu een leven opbouwt in het zonnige Zweden. In dat geval, thanks Charlie..

Photos by Renée Streefkerk Photography
Bag by River Island
Blouse by H&M
Pants by Object Fashion
Loafers by H&M
Necklace by Object Fashion
Bracelet by Ti Sento Milano

Comments

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Post Navigation

error: Content is protected !!