Pippi Langkous

Pippi

Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump, oftewel mijn jeugdheldin Pippi Langkous. Je zou het misschien niet 1 2 3 verwachten. Ik heb geen rood haar, ben niet zo stoer en heb nooit haar foute kledingkeuze kunnen waarderen. Toch was ik Pippi. Ja echt, compleet met roze Vila Kakelbont als kamer en aapje Nilsson. Alleen het paard Witje ontbrak, maar goed die reden is wel duidelijk na mijn eerdere blogs …

Een paar weken terug in Zweden was het zover. Ik besefte het eigenlijk pas op het vliegveld terug naar Amsterdam, dat ik in het thuisland van Pippi Langkous was geweest. Hier kwam ze vandaan en woonde ze alleen in dat immens grote huis. Haar moeder in de hemel en haar vader als negerkoning (serieus?!) en piratenhoofd in de gevangenis. Pippi was heel rijk, betaalde altijd met goudstukken en niets was te gek. De aflevering in de snoepwinkel kan ik me nog goed herinneren, niet zo raar als je deze waarschijnlijk 198.000 keer bekeken hebt, waarin Pippi de halve winkel leegkoopt met haar vrienden Tommy en Anika. Als kind vond ik dat prachtig.

Pippi

Ze haalde nogal wat streken uit. Bijvoorbeeld wanneer ze aan het schoonmaken was en de emmers water door het huis heen gooide. Vol ongeloof van haar brave vrienden en de vloer sopte met sponzen vast gemaakt aan de onderkant van haar verschrikkelijk lelijke laarzen. Al dansend en draaiend schrobde ze de vloer. Na die aflevering maakte ik telkens de belofte om later mijn huis ook op die manier schoon te maken – ik heb het overigens (nog) nooit geprobeerd. Het eten van spaghetti slierten en afknippen met een schaar, of de eindeloze flessenpost die ze had met haar vader.

Pippi

Dat ze een rare kleding smaak had, was ik als meisje van 4 meteen over uit. Voor iemand met licht autistische trekjes qua kleur rangschikking was het een doorn in het oog om mijn heldin met een groene én rode kous (!!) aan te zien onder een te kort overgooiertje compleet met gaten en scheuren, dan nog maar te zwijgen over haar haar en afgetrapte schoenen… Nee, ze was beslist geen fashionista.

Een golf van herkenning en lichtelijk té enthousiaste reactie overviel me dus niet op de terugreis vanuit Zweden. Daar stond ik dan, oog in oog met mijn ondeugende rode jeugd vriendin. Agh, iedereen heeft toch een held uit haar of zijn jeugd? Die van mij was Zweeds en haalde de meest bizarre streken uit. Het enige wat wij gemeen hadden naast de sproetjes, was een levendige fantasie. Met frisdrank wat uit een boom rolde als een soort voorganger van de moderne frisdrank automaat vond ik het heerlijk om weg te dromen in Pippi’s Taka-Tukaland…

Comments

Comments

2 Thoughts on “Pippi Langkous

  1. Ja Megan, wat was je gek van Pippi en meneer Nilson! Je was een lekker ding met sproetjes! Maar absoluut geen sloddervos !

  2. Ineke on 28 mei 2015 at 10:01 said:

    Weer een herkenbaar verhaal. Wat was je toch schattig !!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Post Navigation

error: Content is protected !!